Το 1933, λίγο πριν από τη σκακιστική Ολυμπιάδα που έγινε στο Folkestone Αγγλίας, η αμερικανική ομάδα -που βγήκε τελικά πρώτη- ήταν τόσο ισχυρή ώστε έπρεπε να γίνει ένα τουρνουά επιλογής ανάμεσα στους καλύτερους Αμερικανούς παίχτες της εποχής. Εκτός από τον μεγάλο Φρανκ Μάρσαλ και τον Ισαάκ Κάσνταν, οι υπόλοιποι έπρεπε να παίξουν ένα τουρνουά για τρεις θέσεις πρόκρισης.
Ανάμεσά τους κι ο Έλληνας μετανάστης δεύτερης γενιάς Μενέλαος Χασιαλής του Δημητρίου, πτυχιούχος φυσικοχημείας και κάτοχος μεταπτυχιακού στη φυσική, ηλικίας τότε 24 ετών. Ήταν τακτικός θαμώνας στο διάσημο Marshall Chess Club, με πολύ καλά αποτελέσματα, ιδιαίτερα στο ράπιντ.
Ο Χασιαλής (1909-1995) έγινε το 1937 τακτικός καθηγητής και ερευνητής φυσικής στο πανεπιστήμιο Columbia, ήταν ανάμεσα στην ομάδα των επιστημόνων που ανέπτυξαν την ατομική βόμβα, ενώ εκπροσώπησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στο συνέδριο της Γενεύης για την εξεύρεση ειρηνικών χρήσεων της ατομικής ενέργειας.
Τώρα βέβαια, σε ένα τουρνουά όπου έπαιζαν ο Φάιν, ο Ντέικ, ο Ντένκερ, ο Χόροβιτς κ.ά., ο νεαρός σπουδαστής δεν είχε πολλές τύχες. Μάλλον τον απασχολούσε περισσότερο το διδακτορικό του που έκανε εκείνη την εποχή. Οι δύο νίκες και μία ισοπαλία που αποκόμισε θα πρέπει να ήταν τεράστιο κατόρθωμα.
Η τελική βαθμολογία:
1) Fine 8
2-3) Dake 7
2-3) Simonson 7
4) Denker 6
5-6) Horowitz 5.5
5-6) Willman 5.5
7-8) Levenstein 4
7-8) Reinfeld 4
9) Beckhardt 3
10-11) Hassialis 2.5
10-11) Schwartz 2.5
Λίγες παρτίδες του έχουν διασωθεί. Μπορείτε να βρείτε δύο εδώ: https://www.chessgames.com/perl/chessplayer?pid=27963
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου